3-6.وجاهت در آخرت و عوامل آن (آل عمران/45)

وجاهت اخروی، تنها از آنِ «وجه الله» است که صاحب کارهای «لوجه الله» از آن بهرهمند بوده و تاکسی متوجّه الله نباشد، و در نتیجه مخاطب و مشمول لطف الهی نگردد، خدا نیز به او روی نخواهد کرد و تا فیض خاصّ الله به کسی روی نیاورد، او وجیه الهی نخواهد شد
وجیه در آخرت باید از اولیاءالله و مقربین باشد. همچنان که در ادامه آیه هم اشاره شده است
مولف
ویژگیهای حضرت عیسی ع
حضرت عیسی علیه السلام :
خادِمی یَدایَ و دابَّتی رِجلای و فِراشِی الأرضُ و وِسادِی الحَجَرُ و دِفئی فِی
الشِّتاءِ مَشارِقُ الأرضِ . . . . أبیتُ و لَیسَ لی شَیءٌ و أصبِحُ و لَیس لی
شَیءٌ و لَیسَ عَلی وَجهِ الأرضِ أحَدٌ أغنی مِنّی:
خدمت کار من دو دست من است و مرکبم دو پای من و بسترم زمین و
بالشم سنگ و گرمابخشم در زمستان مکانهای آفتابگیر . . . . شب و روز خود را با
ناداری سپری میکنم و با این حال روی زمین ، هیچ کس توانگرتر و بینیازتر از من
نیست. بحار الأنوار ، ج 14 ، ص 239 .
امام علی علیه السلام درباره حضرت عیسیعلیه السلام فرمودند :
. . . وَلامالٌ یَلفِتُهُ و لا طَمَعٌ یُذِلُّهُ ، دابَّتُهُ رِجلاهُ و خادِمُهُ
یَداهُ:
نه مال و ثروتی داشت که او را به خود مشغول گرداند و نه طمعی که
به خواریاش اندازد ، مرکب او دو پایش بود و خدمت کارش دو دستش. نهج البلاغه ،
خطبه 160 .
احادیث
....
امیرالمومنین امام علی علیهالسلام فرمود: دوستان خدا آنانند که؛
به درون و باطن دنیا نگریستند آنگاه که مردم به ظاهر آن چشم
دوختند.
سرگرم آینده دنیا شدند آنگاه که مردم به امور زودگذر دنیا
پرداختند.
پس هواهای نفسانی که آنان را از پای در میآورد، کشتند.
آنچه که آنان را به زودی ترک میکرد، ترک گفتند.
بهرهمندی دنیا پرستان را از دنیا، خوار شمردند، و دستیابی
آنان را به دنیا، زودگذر دانستند.
با آنچه مردم آشتی کردند، دشمنی ورزیدند.
با آنچه دنیا پرستان دشمن شدند، آشتی کردند.
قرآن به وسیله آنان شناخته میشود، و آنان به کتاب خدا آگاهند.
قرآن به وسیله آنان پا بر جاست و آنان به کتاب خدا استوارند.
به بالاتر از آنچه امیدوارند چشم نمیدوزند.
و غیر از آنچه که از آن میترسند هراس ندارند.
متن حدیث:
قَالَ علیه السلام إِنَّ أَوْلِیَاءَ اللَّهِ هُمُ
الَّذِینَ نَظَرُوا إِلَى بَاطِنِ الدُّنْیَا إِذَا نَظَرَ النَّاسُ إِلَى
ظَاهِرِهَا وَ اشْتَغَلُوا بِآجِلِهَا إِذَا اشْتَغَلَ النَّاسُ بِعَاجِلِهَا فَأَمَاتُوا
مِنْهَا مَا خَشُوا أَنْ یُمِیتَهُمْ وَ تَرَکُوا مِنْهَا مَا عَلِمُوا أَنَّهُ
سَیَتْرُکُهُمْ وَ رَأَوُا اسْتِکْثَارَ غَیْرِهِمْ مِنْهَا اسْتِقْلَالًا وَ
دَرَکَهُمْ لَهَا فَوْتاً أَعْدَاءُ مَا سَالَمَ النَّاسُ وَ سِلْمُ مَا عَادَى
النَّاسُ بِهِمْ عُلِمَ الْکِتَابُ وَ بِهِ عُلِمُوا وَ بِهِمْ قَامَ الْکِتَابُ
وَ بِهِ قَامُوا لَا یَرَوْنَ مَرْجُوّاً فَوْقَ مَا یَرْجُونَ وَ لَا مَخُوفاً
فَوْقَ مَا یَخَافُونَ
1-اصلاح کننده گان بین مردم: در منابع روایی نقل شده است: «در انجیل نوشته شده خوشا به حال کسانی که
میان مردم صلح و آشتی برقرار میکنند، اینان در روز قیامت مقربان درگاه حق
هستند.»(تحف العقول: ص 501.)
2-اخلاص و یقین در عمل: در منابع روایی از امیرمؤمنان علی(علیه السلام) این چنین نقل شده است:
«بر شما باد اخلاص راستین و یقین نیکو؛ زیرا که این دو برترین عبادت مقرّبان
است.» (تصنیف غرر الحکم و درر الکلم، ص198، ح3906.)
3-ایمان و عقیده نیکو: در کتاب غرر الحکم از امام علی(علیه السلام) نقل شده است: «مقرب ترین
انسان ها به خداوند کسی است که ایمان نیکوتری دارد.»(همان، ص87، ح1458.)
4- اهل صدق و راستی هستند: همچنین در کتاب غرر الحکم از امام علی(علیه السلام) نقل شده است:
«نزدیکترین بندگان به خداوند، کسی است که بیش از دیگران حق را هر چند که حق به
زیانش باشد، میگوید و بیش از دیگران به حق عمل میکند، هر چند که حق برخلاف
باشد.»( همان، ص 69، ح961.)
5-خوش اخلاق ترین افراد: در کتاب شریف کافی از امام زین العابدین(علیه السلام) نقل شده
است: «مقرب ترین شما به خداوند خوش اخلاق ترین شما است.(الکافی، ج8، ص69.)
وَجِیهاً القمّی ذو وجه و جاه فِی الدُّنْیا بالنبوة و الرسالة وَ الْآخِرَةِ بالشفاعة و علو الرتبة وَ مِنَ الْمُقَرَّبِینَ من اللَّه برفعه إلى السماء و صحبة الملائکة و علو درجته فی الجنة.