(خلاصه میشود ، نقل عین به عین نیست ، لذا ارجاع مستقیم داده نشود بهتر است)
فرد تا قبل از ایجاد عُلقه و مؤانست به جنس مخالف مثل کودک میماند که همه چیز را برای "خودِ فردی" میخواهد، حتی به پدر و مادر هم به چشم وسیله و ابزار نگاه میکند.
اما جوانی که عاشق میشود برای اولین بار احساساتی در او متولد میشود که هرگز قبلا در او نبوده است. او دیگر حاضر است"خود" را فدای یک امر بزرگتر و یک فرد دیگر کند، اولین آثار ایثار و فداکاری در او جلوه گر میشود، و فرد به مرور زمان رقیق تر میشود و خود را کمتر میبیند.
این امر(عاشقی و ازدواج) آثار تربیتی خود را در همین لحظه نشان میدهد.
ایثار ، فداکاری، مهربانی، شجاعت، تلاش و ... همه برای اولین بار بعد از ازدواج است که شکل میگیرد.
حادثه مهم بعدی در مسیر رشد بچه دار شدن است، مرحله ای که در آ« کوچکتر شدن "خود" و بزرگتر شدن "ما" ادامه پیدا میکند.
از اینجا به بعد از آقای صفایی حائری:
دختر و پسری که هرروز تا لنگ ظهر در خواب بودند ناگهان دنیایشان عوض میشود و به محض شنیدن ناله ای از طفل خود هر لحظه از شبانگاه از بستر نرم و گرم خود میجهند و به سوی فرزندشان روان میشوند.
توصیه مقام معظم رهبری به دولت ها و خانواده برای تسهیل امر ازدواج در سال 77 که تاکنون تقریبا نادیده گرفته شده.
علی اىّ حال، بایستی قدری ازدواج را آسان بگیرند و دنبال تشریفات نباشند، تا راحت بتوانند جوانان را به مرحله ازدواج نزدیک کنند. باید در خانوادهها و در خودِ جوانان و در خودِ دختران و پسران، همّت به وجود آید. امتناع از ازدواج نباید باشد. البته اگر دولت بتواند تسهیلاتی هم فراهم کند، خیلی خوب است. من همیشه دنبال این بودهام و به مسؤولان هم همیشه برای مسکن و وام و سایر نیازهای زندگی جوانان سفارش کردهام. ما اینها را مفروض میگیریم؛ اما میخواهم بگویم که مسؤولیت این کار در درجه اوّل، مسؤولیت خانوادگی و شخصی است.
هر جوانی که در دوره جوانی خود ازدواج کند ، شیطانش فریاد بر آورد که : وای بر او، وای بر او، دو سوم دین خود را از گزند من حفظ کرد، پس بنده باید در یک سوم باقیمانده تقوای خدا را پیشه کند.
ارسال نظر
ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیانثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.